در هشت هفته گذشته حداقل 8 نوجوان با خونسردی در مرزهای فلسطین و اسراییل کشته شده اند. در ماه می، «ندیم نووره» و «محمد عوده سلمه» در حالی که در کرانه باختری قدم می زدند، توسط نیروهای اسراییلی به ضرب گلوله کشته شدند. چند هفته بعد، ایال یفراک، گیلعاد شعار و نفتالی برنکل ربوده و کشته شدند. در روزهای بعد از این حادصه ، یوسف ابراهیم و محمد دودین کشته شدند و در اواخر هفته هم محمد ابوخدیر ربوده و زنده زنده در آتش سوزانده شدند.

ملیت این نوجوانان که همه شان زیر 19 سال سن داشتند ، تنها در شرایطی مهم است که بدانیم عدالت در این سرزمین یعنی چه و چگونه برتری قومی و نژادی در یک مکان باعث می شود دیگر عدالتی برای باقی نژادها باقی نماند . امروز این مشکل ، مشکلی است که توسط سیاست آنهم به سبک صهیونیستی تولید و حفظ شده است .

ملیت این نوجوانان بستگی مستقیم به این مسئله دارد که آیا هیچ گاه قاتلان آنها شناسایی شده و در معرض قضاوت قرار می گیرند و عدالت در مورد آنها اجرایی می شود یا خیر . آمار نشان می دهد که از سال 2000 اسراییل به طور میانگین در هر سه روز یک نوجوان و کودک فلسطینی را کشته است .این آمار تاکنون بارها وبارها بیان شده است اما چیزی که در پشت این امار وجود دارد ، سیستم مبتنی بر امتیاز و مصونیت از مجازات است . این فرهنگی است که در اسراییل شکل گرفته و به حملات نژاد پرستانه اجازه بروز و ظهور بر علیه مسلمانان و فلسطینیان را می دهد . این فرهنگ ، فرهنگ حقوقی و سیاسی است که برای یهودیان بیشتر از مسلمانان و مسیحیان ارزش و امتیاز در جامعه قائل است. فرهنگی که رجحان و برتری را بدون توجه به رفتارشان از آن نیروهای اسراییل می داند ، فرهنگی که اخاذی را به ابزاری برای سیاست تبدیل کرده است .

یک روزنامه نگار اسراییلی به نام گیدئون لوی با اشاره به این فرهنگ شکل گرفته در اسراییل ، در روزنامه هاآرتص نوشته که شکل گیری این فرهنگ و اقدامات خشونت آمیز علیه فلسطینیان بدون هیچ مجازاتی نتیجه رفتار و نگاه بنیامین نتانیاهو به مسایل سیاسی و اجتماعی است و از این بابت او را مقصر اصلی حوادث اخیر در کرانه باختری می داند .

او در این باره می نویسد : «جوانان دولت یهودی در خیابان های بیت المقدس به فلسطینیان حمله ور می شوند ؛درست دقیقا مانند رفتاری که زمانی در اروپا نسبت به یهودیان انجام می شد . اینها همان کودکانی هستند که از نسل ناسیونالیستی و نژاد پرستی متولد شده اند ؛ فرزندان نسل نتانیاهو . »

لوی در ادامه می نویسد : «نتانیاهو چیزی جز تحریک ، ترس و مبارزه با اعراب به نسل جدید ارائه نداده است . در هفته گذشته نتانیاهو با اشاره به ماجرای کشته شدن نوجوان اسراییلی بیان کرد که پاسخی قاطع به این قتل و عاملان آن می دهد . بنیامین نتانیاهو موفق ترین فرد در برانگیختن احساسات دست راستی ها در دهه 1990 بوده است . در دهه 1990 و بعد از به رسمیت شناختن پیمان اسلو بود که جناح راستی ها در اسراییل به این نتیجه رسیدند که اگر می خواهند همچنان به سیطره خود بر سرزمین فلسطینیان ادامه دهند، به حمایت دموکراتیک در داخل اسراییل نیاز دارند و به همین دلیل تلاش کردند ملی گرایی را درمیان جوانان رواج داده و به جای تعاریف ملی گرایی ، تعاریفی از نوع نژاد پرستی را به آنها آموزش دهند . میراث واقعی این سیاست این است که صلح در سرزمین مقدس را – که دیگر با این همه خونریزی نمی توان به آن مقدس گفت – غیر ممکن می سازد . بدین ترتیب نه تنها راه حل مبتنی بر دو کشوری دیگر محلی از اعراب نخواهد داشت ، بلکه هر راه حل صلح آمیز دیگری برای رسیدن به آرامش نیز از دسترس خارج خواهد شد .

در شرایط امروزی گفته می شود تنها یک راه حل برای جنگ چندین دهه ای بین اسراییل و فلسطین وجود دارد و آنهم راه حل مبتنی بر دو کشوری است اما به نظر می رسد نتانیاهو به دنبال هیچ راه حلی نبوده و ترجیح می دهد از طریق جنگ اهداف خود را به پیش ببرد . در همین حال فرصتها به سرعت از بین می روند و اشغال سرزمینها به صورت بی پایان ادامه خواهد داشت . در واقع این نظریه و پیش بینی نیز بسیار محتمل است که روزی جناح راست و دولت نتانیاهو به اخراج تمام و کمال فلسطینیها از سرزمینشان بپردازد . اجرای چنین سیاستی اسراییل را به منفورترین نظام سیاسی در دنیا تبدیل خواهد کرد . این کار اقتصاد اسراییل را از بین برده و زندگی برای صهیونیستها و مسلمانان را به مراتب ترسناک تر از وضعیت فعلی می کند.

سیاستمدارانی چون نتانیاهو اسراییل را به سمت جاده ای می برند که به ناکجا آباد ختم می شود . تحت رهبری وی جامعه امروز چیزی جز نژاد پرستی و جنگ و خونریزی را به ارث نمی برد . »

منتشر شده در: هفته نامه خط خبر